Jak zaplanować menu weselne, żeby zadowolić wszystkich gości?

Jak zaplanować menu weselne, żeby zadowolić wszystkich gości?

Znacie to uczucie, kiedy na weselu rozmowy przy stole cichną, bo wjeżdża ON – idealnie kremowy, gorący rosół z domowym makaronem? A potem słychać już tylko ciche pomruki zadowolenia i szepty: „Boże, jakie to dobre!”. Pamiętam dokładnie takie wesele moich przyjaciół. Miesiąc po imprezie ludzie wciąż wspominali nie pierwszy taniec czy oczepiny, ale kaczkę w pomarańczach, która dosłownie rozpływała się w ustach. A z drugiej strony? Kto z nas nie był na weselu, gdzie schabowy był twardy jak podeszwa, a sałatki wyglądały na zmęczone życiem? Zgadnijcie, o czym wtedy się rozmawia.

Kiedy sama planowałam ślub, jedzenie było na szarym końcu mojej listy priorytetów. Myślałam: sukienka, fotograf, DJ – to są filary udanej imprezy! A jedzenie? Będzie, jakie będzie. Dopiero wizyta na kilku weselach w roli gościa otworzyła mi oczy. Zrozumiałam, że menu to coś więcej niż tylko paliwo dla tańczących gości. To jeden z głównych bohaterów tego dnia. Gest gościnności, sposób, w jaki mówicie swoim bliskim: „Dziękujemy, że jesteście, chcemy was dobrze ugościć”. Dobre jedzenie potrafi uratować słabszą imprezę, a złe – położyć się cieniem nawet na najpiękniejszej uroczystości.

Misja (nie)możliwa: Jak nakarmić wszystkich i nie zwariować?

No dobrze, ale jak to zrobić? Jak zaplanować menu, które zachwyci i ciocię Krysię, fankę tradycyjnego rosołu, i kuzyna Maćka, który jest weganinem, i koleżankę z pracy na diecie bezglutenowej? Wyobraź sobie ten moment: siedzisz z narzeczonym nad listą gości i zaczynasz dopisywać notatki. Wujek Zbyszek nie je wieprzowiny. Siostra karmi piersią, więc unika wzdymających potraw. Dzieci znajomych jedzą tylko frytki i nuggetsy. Brzmi znajomo? Moja przyjaciółka Ania w pewnym momencie rzuciła długopisem o stół i krzyknęła: „Wiesz co? Chyba zamówię dla wszystkich pizzę i będzie spokój!”.

Rozumiem ją doskonale. Próba zadowolenia absolutnie wszystkich wydaje się misją samobójczą. W głowie kłębią się pytania: Postawić na klasykę, żeby nikogo nie urazić? A może zaszaleć z nowoczesną kuchnią, żeby było „inaczej”? Ile dań gorących? Czy potrzebny jest stół wiejski? A co z tymi wszystkimi alergiami i dietami? Spokojnie, weź głęboki oddech. To wszystko da się ogarnąć. Kluczem nie jest dogodzenie każdemu w 100%, bo to nierealne. Kluczem jest stworzenie mądrego, zróżnicowanego menu, w którym każdy znajdzie coś dla siebie. To subtelna, ale ogromna różnica.

Twoje menu, Twoja historia

A teraz zdradzę Ci sekret, który totalnie zmienił moje podejście. Co, jeśli powiem Ci, że menu to nie tylko logistyczny koszmar, ale też fantastyczna okazja, by opowiedzieć Waszą historię? Pomyśl o tym. Zamiast wybierać standardowy „pakiet weselny nr 3”, możecie przemycić w jedzeniu cząstkę siebie. Może Wasza pierwsza randka była w knajpce z owocami morza? Wprowadźcie je do menu jako przystawkę. A może zaręczyliście się w Rzymie? Stacja z włoskimi serami i wędlinami będzie strzałem w dziesiątkę. Pamiętam parę, która poznała się na studiach w Krakowie – o północy, zamiast barszczu z krokietem, na salę wjechały obwarzanki i kiełbaski z grilla. Goście byli zachwyceni!

Takie osobiste akcenty sprawiają, że jedzenie przestaje być anonimowe. Staje się częścią Waszej opowieści, kolejnym elementem, który czyni ten dzień wyjątkowym i tylko Waszym. To pokazuje, że włożyliście w to serce i myśl, a goście naprawdę to doceniają. To o wiele bardziej zapada w pamięć niż kolejny, setny schabowy z ziemniakami.

Czujesz, że w Twojej głowie jest teraz jeszcze większy chaos? „Super pomysły, ale jak to wszystko spiąć w całość i nie zbankrutować?!”. Spokojnie. W kolejnych częściach tego przewodnika rozłożymy planowanie menu na czynniki pierwsze. Krok po kroku, bez stresu. Zaczniemy od fundamentu: rozmowy, która musi odbyć się na samym początku Waszej kulinarnej podróży.

Kluczowe informacje

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam listę pytań od sali weselnej dotyczącą menu, poczułam lekką panikę. Serio, pytań było więcej niż w ankiecie do kredytu hipotecznego! Liczba dań gorących, rodzaj mięs, opcje wege, alergie, stół wiejski czy słodki... Przez chwilę myślałam, że łatwiej byłoby zamówić pizzę dla 100 osób. Ale oddech. Zaplanowanie weselnego menu to nie czarna magia. To raczej strategiczna gra w zadowalanie ludzi, których kochasz. I w tę grę da się wygrać!

Zacznijmy od podstaw: Kto i za ile?

Zanim zaczniesz marzyć o fontannie z czekolady i stacji z prosecco, musisz odpowiedzieć na dwa brutalnie szczere pytania. Po pierwsze: jaki jest Wasz budżet? Po drugie: ile osób zapraszacie? To najmniej romantyczna, ale kluczowa część przygotowań. Pamiętam, jak z moim narzeczonym usiedliśmy z Excelem – to był nasz moment prawdy. Cena „talerzyka” to największy koszt całego wesela, więc musicie wiedzieć, na czym stoicie.

Planujecie małe, kameralne przyjęcie dla 40 osób czy huczną imprezę na 150? Liczba gości bezpośrednio wpływa nie tylko na koszt, ale też na logistykę. Łatwiej dogodzić mniejszej grupie, gdzie większość ludzi dobrze znacie. Przy dużym weselu trzeba myśleć bardziej uniwersalnie. Nie zapominajcie też o dzieciach! Zwykle mają inne menu i niższą cenę, co warto od razu ustalić z menedżerem sali.

• Mój tip: Zanim umówicie się na pierwszą degustację, ustalcie maksymalną kwotę za osobę, której nie chcecie przekroczyć. To będzie Wasz kompas w morzu kulinarnych propozycji.
• Pomyśl o tym: Sprawdźcie, co dokładnie wchodzi w skład „ceny za talerzyk”. Czy obejmuje napoje, ciasta, tort, a może stół wiejski? Czasem niska cena bazowa kryje mnóstwo dodatkowych, ukrytych kosztów.

Podsumowanie

Phew, przebrnęliśmy przez gęstwinę dań gorących, zimnych płyt i słodkich stołów. Znacie to uczucie, kiedy po złożeniu mebla z Ikei zostaje wam jedna, tajemnicza śrubka i zastanawiacie się, czy cała konstrukcja zaraz się nie zawali? Planowanie menu weselnego potrafi wywołać podobny dreszczyk emocji. Mam jednak dobrą wiadomość – jeśli dotarliście aż tutaj, trzymacie w ręku instrukcję i wszystkie potrzebne części. Czas to poskładać w całość.

Złota zasada: Nie zadowolisz WSZYSTKICH w 100%

Powiem Wam coś, co może zabrzmieć brutalnie, ale co uwolni Was od tony niepotrzebnego stresu: nie da się. Po prostu się nie da. Zawsze znajdzie się ciocia Krysia, której rosół był „za mało słony”, i wujek Zbyszek, który wolałby schabowego zamiast polędwiczki w sosie kurkowym. I wiecie co? To jest absolutnie w porządku! Próba stworzenia menu, które trafi w gusta każdej ze stu osób, to prosta droga do szaleństwa. Pamiętam, jak moja znajoma przez tydzień nie spała, bo wahała się między sandaczem a dorszem – teściowa jej kuzynki rzekomo nie lubi sandacza. Skończyło się na tym, że zamówiła oba, a połowa ryb i tak została, bo goście byli już najedzeni po genialnym kremie z borowików.

Dlatego odpuśćcie. Waszym celem nie jest zdobycie kulinarnego Oscara w kategorii „danie dla każdego”, ale stworzenie pysznego, spójnego i po prostu dobrego tła dla Waszego święta. Ludzie przychodzą na wesele dla Was, żeby świętować Waszą miłość, a nie oceniać stopień wysmażenia wołowiny. Jeśli 90% gości będzie wspominać jedzenie z uśmiechem, to odnieśliście spektakularny sukces.

Najczęściej zadawane pytania